คุณอยู่บ้านทั้งวัน “ไม่ได้ทำอะไรเลยหรือ”

คุณอยู่บ้านทั้งวัน “ไม่ได้ทำอะไรเลยหรือ”

หากก่อนแต่งงาน ฝ่ายชายอยู่บ้านกับแม่ ผู้เป็นแม่ย่อมทำทุกอย่างในบ้านให้ทั้งหมด

ซักผ้า กวาดบ้าน ถูบ้าน ทำกับข้าว ง่ายๆก็คือทำหน้าที่เหมือนกับที่ภรรยาทุกคนควรทำ

หากแต่งงานกันไป ฝ่ายหญิงได้เป็นคนที่ดูแลบ้านและลูกๆ บางครอบครัว

ฝ่ายชายกลับตั้งคำถามเวลากลับมาจากทำงานนอกบ้านว่า..

คุณอยู่บ้านทั้งวัน “ไม่ได้ทำอะไรเลยหรือ” 

การแบ่งหน้าที่การทำงานกันในบ้านนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่… ในบางครั้ง เมื่อฝ่ายหนึ่งเริ่มคิดว่า หน้าที่ของตนเองนั้นลำบากกว่า และ มีความสำคัญมากกว่า หรือ รู้สึกว่าเสียเปรียบ ก็มักจะเกิดเหตุการณ์ การเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น อย่างเช่นเรื่องเล่าต่อไปนี้

ในทุกๆวันที่สามีกลับจากที่ทำงาน สามีจะไม่พอใจภรรยาเป็นอย่างมาก

เพราะเห็นว่าภรรยาอยู่บ้านเฉยๆ คิดว่าวันๆไม่ทำอะไรเลย

ทำให้สามีนั้นรู้สึกรำคาญใจ ไม่ค่อยพูดจากับเธอสักเท่าไหร่

เพราะเห็นว่าเธอนั้นไม่ช่วยทำงานและไม่ช่วยทำมาหากิน

วันๆได้แต่อยู่บ้าน ทำงานบ้าน ที่ใครหลายคนคิดว่างานบ้านที่ทำทำแล้วไม่ได้เงิน

ภรรยาก็ไม่เคยท้อ และ ไม่เคยปริปากบ่น ที่สามีมองเธอเช่นนั้น

แต่ก็มีบ้างที่เธอรู้สึกแย่ ที่ไม่สามารถทำงานหาเงินช่วยค่าใช้จ่ายในบ้าน

แต่ เธอก็ยังคงทำความสะอาดบ้าน ทำกับข้าว ทำหน้าที่เธอต่อไป

วันหนึ่ง สามีบ่นภรรยาอย่างรุนแรง และพูดคำที่ทำให้เธอรู้สึกเสียใจที่สุด

“คุณไม่ต้องทำงานในบ้าน คุณก็อยู่ได้ ผมซิ ทำงาน เช้าถึงค่ำเพื่อเลี้ยงดูคุณและลูก”

คำพูดของสามี ทำให้เธอร้องไห้ และนอนไม่หลับ

วันรุ่งขึ้นสามีรีบอาบน้ำแต่งตัว เตรียมตัวไปทำงาน หาดูเสื้อที่รีดแล้วแขวนอยู่ในตู้… แต่ไม่มี..!!

เธอจึงถามภรรยาว่า “ไหนเสื้อผม คุณไม่ได้รีดเหรอ…? “ ภรรยาตอบว่า.. “ฉันไม่ได้รีด”

สามีนั่งโต๊ะอาหาร เพื่อทานอาหารเช้า แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะวันนี้ อาหารเช้าไม่มีสำหรับเค้า

สามีกลับจากทำงาน เห็นลูกๆ สองคน วิ่งเล่นน้ำอยู่หน้าบ้าน ใส่ชุดนอน ผมหยุ่งเหยิง

พอเห็นพ่อกลับมา ลูกๆ จึงเอาสายยางฉีดน้ำใส่พ่อ ทำให้เค้าเปียกทั้งตัว

สามีเปิดประตูบ้าน สภาพที่เห็น ข้าวของในบ้าน รกมาก

มองไปที่โต๊ะอาหาร มีแต่กล่องข้าว และถุงเศษอาหาร ที่กินแล้วไม่เก็บกวาด

สามีรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก จึงรีบเดินเข้าไปดูในครัว

เค้าเห็นสภาพในครัว มีแต่จานที่เลอะเทอะ ที่ส่งกลิ่นเหม็น ทั้งยังมีน้ำนองเต็มพื้น

สามีจึงตะโกนเรียกภรรยา อย่างสุดเสียงว่า… “คุณอยู่บ้าน คุณไม่ทำอะไรเลยเหรอ”

ภรรยาตอบว่า “ปกติฉันก็ทำงานตลอด แต่คุณก็ยังพูดว่า ฉันไม่ทำอะไรเลย ไม่ช่วยคุณเลย

วันนี้ ฉันไม่ได้ทำงานที่ฉันทำทุกวัน สภาพบ้านมันเลยเป็นเช่นนี้ นี้คืองานของฉัน”

งานที่ไม่มีวันหยุด งานที่ไม่มีใครช่วยได้ ทั้งลูกและคุณ งานที่หนัก แต่ไม่ได้เงิน

งานที่ยาก ที่สามีเห็นว่าง่าย คุณทำเองดีไหม อยู่บ้านดีไหม?

เปลี่ยนให้ฉันทำงานนอกบ้านบ้าง เพื่อที่ฉันจะได้กลับมาถึงบ้าน แล้วพักผ่อนเช่นคุณ

มีแนวคิดหนึ่งที่คู่รักคู่หนึ่งได้บอกไว้ว่า ให้ปฎิบัติต่อกัน คือ… ในวันหยุดงาน เสาร์-อาทิตย์

สามีและภรรยาต้องสลับหน้าที่กัน คือ สามีต้องมาทำงานบ้านแทนภรรยา

ส่วนภรรยาก็ต้องไปหางานเสริมพิเศษนอกบ้านทำเพื่อหารายได้

ทำให้สามีเรียนรู้ว่าภรรยามีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบในบ้านมากเพียงใด

และ ภรรยาก็จะได้รู้ถึงความเหน็ดเหนื่อยของการทำงานนอกบ้านของสามี

เมื่อต่างฝ่ายต่างรับรู้ “ความลำบาก” ของ “กันและกัน” ได้แล้ว… ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจกัน

Cr. บทความจาก : postsara