การเดินทางของ “ความรัก” เวลาคือคำตอบ

การเดินทางของ “ความรัก” เวลาคือคำตอบ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน 

ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก 

วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม 

ดังนั้นทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ 

ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ 

ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ 

ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า… 

ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ 

ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม 

ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย 

ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกไปด้วย

ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา

ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก 

ความเศร้าตอบว่า

โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ 

ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน 

แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของ ความรัก เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข 

ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง 

เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง 

ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมากจนลืมถามชื่อ ว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น 

เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา 

ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรัก จึงถามความรู้และคนแก่คนอื่นๆ 

ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน ความรู้ตอบว่า เวลา 

ความรัก : แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ? 

ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า

ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ